پروانه ها هستند!

پروانه ها هستند ،

ما چشم تماشا نداریم !

ما

رویای بادباک و نسیم

از یادمان رفته است

و زبان گپ زدن با شب تاب

با ماه درشت گلگون ،

با حوض پر از مهتاب ،

از یادمان رفته ست

پروانه ها هستند

ما نمی بینیم ،ما نمی فهمیم !

پروانه ها هستند،ما نمی بینیم !

چرا از یاد برده ایم ؟

چرا از یاد می بریم؟

نه مگر با هم آسمان را می پاییدم ،

و گونه های شمعدانی را

بوسه می دادیم ؟

باید به یاد بیاوریم ،

به یاد بیاوریم

تماشا ماه را

از پشت یک پرده ،یک پنجره

به یاد بیاوریم

تجربه قشنگ مهربانی را

از یک نگاه خیس

باید به یاد بیاوریم

شاید پروانه ی آزاد،ما بودیم!

شاید پروانه ی در حال پرواز

ما بودیم !

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *